شناسایی یک نانو بادی امیدبخش برای درمان پارکینسون

انبوهی از پروتئین های کژتابیده که در مغز جمع می شوند با بروز بیماری های عصبی مانند پارکینسون مرتبط هستند. حالا، نانو بادی هایی که اخیرا شناسایی شده اند نویدبخش بی ثبات کردن ساختار این توده ها بوده اند و به صورت بالقوه می توانند به ایجاد درمان های جدیدی برای این بیماری کمک کنند.
به گزارش روش سئو به نقل از ایسنا و به نقل از نیواطلس، پروتئینی که در مرکز این مطالعه قرار دارد، آلفا سینوکلئین(alpha-synuclein) نامیده می شود. تصور می شود که این پروتئین به تنهایی نقش مهمی در فعالیتهای مغز ایفا می کند، اما می تواند به صورت نادرست انباشته شده و به صورت توده هایی با عنوان اجسام لوی(Lewy bodies) جمع شود. این پروتئین ها می توانند بر عملکرد نورون ها تاثیر بگذارند و حتی آغاز به کشتن آنها کنند و بر ایجاد اختلالات عصبی مانند بیماری پارکینسون اثر بگذارند.
خیلی از تحقیقات در مورد پارکینسون بر روی این اجسام لوی متمرکز شده است، و نشان داده است که چگونه این توده ها می توانند قبل از رسیدن به مغز ابتدا در روده شکل بگیرند. همینطور تحقیقاتی در خصوص خودایمنی بودن این بیماری هم انجام شده است. محققان دیگر اجسام لوی را با آنزیم های مصنوعی یا پپتیدهای تصفیه شده هدف قرار داده اند که نتایج امیدوارکننده ای داشته است.
در این مطالعه جدید، محققان مرکز پزشکی جان هاپکینز و دانشگاه میشیگان، به بررسی استفاده از نانوبادی ها برای تجزیه اجسام لوی پرداختند. نانوبادی ها نسخه های کوچک تری از پروتئین های آنتی بادی هستند که به وسیله سیستم ایمنی برای ردیابی عوامل بیماری زا استفاده می شوند. اندازه کوچک تر آنها به این نانوبادی ها اجازه می دهد تا از راه غشای سلول های مغزی وارد شوند، و به توده های آلفا سینوکلئین متصل شده و آنها را تجزیه کنند.
به صورت معمول، این نانوبادی ها در داخل سلول ها تجزیه می شوند، ازاین رو محققان آنها را طوری مهندسی کردند که فاقد پیوندهای شیمیایی خاصی باشند که در مقابل این فرایند صدمه پذیر هستند. آنها دریافتند که این کار، نانوبادی ها را بدون کاهش توانایی آنها در اتصال به توده های آلفا سینوکلئین پایدار نگه می دارد.
محققان بعد از آزمایش هفت نسخه از نانوبادی ها، یکی از آنها به نام PFFNB۲ را بعنوان بهترین کاندید شناسایی نمودند. در آزمایش هایی که روی سلول های زنده مغز و بافت موش ها انجام شد، مشخص شد که نانوبادی PFFNB۲ پایدار بوده و با قدرت به توده های پروتئین متصل می شود و به صورت موثر آنها را تجزیه می کند.
رامهری کومبهار(Ramhari Kumbhar)، یکی از محققان این مطالعه می گوید: به طرز شگفت انگیزی، ما بیان PFFNB۲ را در قشر مغز ایجاد کردیم و از گسترش توده های آلفا سینوکلئین در قشر مغز موش، منطقه ای که مسئول شناخت، حرکت، شخصیت و سایر فرآیندهای مهم می باشد، جلوگیری کردیم.
نکته مهم این است که محققان دریافتند که نانوبادی ها فقط به توده های آلفا سینوکلئین حمله می کنند و به مولکول هایی که عملکردهای حیاتی را در سلول های مغزی برعهده دارند، در امان هستند.
شیابو مائو(Xiabo Mao)، نویسنده ارشد این مطالعه می گوید: موفقیت نانوبادی PFFNB۲ در اتصال به توده های مضر آلفا سینوکلئین در محیط های پیچیده تر نشان داده است که این نانوبادی می تواند کلیدی جهت کمک به دانشمندان در مطالعه این بیماری ها و در نهایت توسعه درمان های جدید باشد.
این مطالعه در مجله Nature Communications انتشار یافته است.

منبع: