ابداع جلیقه ای برای تشخیص بهتر سرطان پستان

روش سئو ابداع جلیقه ای برای تشخیص بهتر سرطان پستان
به گزارش روش سئو به نقل از ایسنا و به نقل از گیزمگ، پژوهشگران اتریشی در مطالعه اخیرشان در حال توسعه یک جلیقه دارای سیم پیچ های رادیویی قابل انعطاف هستند که تصویربرداری ام.آر.آی را برای تشخیص سرطان پستان بهبود می بخشد.
پژوهشگران “موسسه علمی اتریش” در وین در حال توسعه یک جلیقه هستند که اطراف آن سیم پیچ های دارای فرکانس رادیویی قابل انعطاف تعبیه شده است و از آن می توان برای تشخیص بهتر بیماری سرطان پستان استفاده نمود.
جلیقه مذکور دارای مجموعه ای از ۳۲ سیم پیچ دارای فرکانس رادیویی است که درون پارچه این جلیقه تعبیه می شوند. سیم پیچ های مذکور ۸ سانتی متر (۳.۱ اینچ) طول دارند و با استفاده از کابل کواکسیال به یک گیرنده رادیویی متصل می شوند و چند سنسور باز در داخل این جلیقه قرار داده شده اند که توسط آنها سیستم می تواند حرکات ناشی از تنفس بیمار را که موجب ایجاد اختلال در تصاویر می شود حذف نماید.
کابل کواکسیال یا کابل هم محور(Coaxial cable) کابلی است که دارای یک رسانای داخلی است که توسط یک عایق منعطف محصور شده است و روی این لایهٔ منعطف باز توسط یک رسانای نازک برای انعطاف کابل به هم بافته شده است. هدف این لایه رسانای خارجی کابل پیشگیری از نفوذ نویزهای محیط کابل می باشد. همه این اجزا، در داخل عایق دیگری جاسازی شده اند.
ام.آر.آی ها بعنوان یک روش تشخیصی مفید نسبت به اشعه ایکس به شمار می آیند به این علت که آنها دارای تابش یوننده مضر نیستند. آنها همین طور دارای حساسیت بالاتر و تصاویر با وضوح بالاتری هستند.
تابش یون ساز، تابش یونیزانیا یا تابش یوننده، تابشی است که به اندازهٔ کافی انرژی دارد تا الکترون ها را از اتم و یا مولکول جدا کند، یا به بیانی دیگر آنها را یونیزه کند. تابش یوننده از ذره های درون اتمی، اتم ها و یا یون هایی با سرعت بسیار بالا (سرعتی نزدیک به سرعت نور) و یا موج های الکترومغناطیسی با انرژی بسیار بالا مانند گاما و ایکس ساخته شده است. تابش یوننده در اثر واکنش هسته ای-اعم از طبیعی یا مصنوعی-با دمای بسیار بالا (مثلاً در هاله خورشید یا در حالت پلاسما) بوسیله تولید ذره های پرانرژی در شتاب دهنده ذره ای یا بوسیله فرایندهای طبیعی مانند رعد و برق یا انفجار ابرنواختر پدید می آید.
ام.آر.آی تصاویر ۳ بعدی از بدن انسان را با قرار دادن آن در مقابل یک میدان مغناطیسی قوی همراه با امواج رادیویی، تولید می کند. طی این مطالعه، این جریان هسته اتم های هیدروژن داخل بدن را تحریک می کند، که سپس آن می توان توسط کامپیوتر آنها را به تصاویر آناتومی دقیق تبدیل کرد.
در این روش هنگامی که بیمار برای انجام کارهای ماموگرافی بازگشت می کند، وارد یک لوله اسکنر ام.آر.آی می شود و سپس در آنجا از سیم پیچ های دارای فرکانس رادیویی برای ثبت تصویر استفاده می نمایند. بگفته محققان، این رویکرد هنوز تکمیل نشده است و دارای نواقصی است که بزودی و با آزمایشات بیشتر حل خواهد شد.